Publicystyka Klaudia Smolarska 4 kwietnia 2022 Drogą rozwojową nastolatków jest oddalanie się od rodziców. Budują w ten sposób ważną w dorosłym życiu autonomię. Odpowiednio ukształtowana, pomoże im radzić sobie w przyszłości. Przeczytaj, dlaczego według psychologa trzeba pozwalać dziecku na błędy i kiedy rozmowa jest lepsza od szlabanu. Jak pomóc agresywnemu nastolatkowi? Nie ma uniwersalnych odpowiedzi na powyższe dylematy rodziców, ponieważ każda rodzina i każde dziecko wymaga odrębnego spojrzenia na przyczyny nasilonych i uciążliwych zachowań agresywnych u dzieci i młodzieży. Agresja u nastolatków - sposób na radzenie sobie z trudnymi emocjami Młody człowiek nie jest w 100% rozwinięty pod względem emocjonalnym i wielokrotnie nie umie radzić sobie z trudnymi i negatywnymi emocjami. Co może zrobić rodzic, aby okres dorastania był "do przejścia" - zarówno dla siebie, jak i tego młodego człowieka? Joanna Stroemich: To, w co rodzice powinni inwestować to kontakt z Nastoletnie dziecko czuje swoją odrębność i chce ją zaznaczyć. Zaczyna od tego, co najłatwiejsze. Odmienny ubiór, fryzura na irokeza, kolczyk w nosie, tatuaż, mroczny wystrój pokoju itp. mają podkreślić jego indywidualność, zakomunikować oddzielenie się od rodziców. Żeby potrafić zauważać to, co przytrafia się naszemu dziecku, ale żeby potrafić zmieniać też swoje zachowania adekwatnie do tego, jak przekształca się i dojrzewa nasze dziecko. Żeby nie próbować 16-latka traktować tak samo, jak 11-latka, bo to się nie może dobrze skończyć. Okres dorastania jest niezwykle trudny - zarówno dla rodziny kilkunastoletniego młodego człowieka, jak i samego nastolatka. Problemy z nastolatkiem to zjawisko powszechne i w dużej mierze naturalne. Pomóżmy naszemu dziecku spokojnie przejść przez ten ważny i niełatwy dla niego czas. Moje dziecko sięga po używki - co robić? Znasz to powiedzenie, że jeśli rodzic podejrzewa, że jego dziecko zaczyna coś robić (tutaj należy wstawić opis zachowania: pije alkohol, pali papierosy itp.), to znak, że jego dziecko od dawna to robi. Bardzo się oburzałam jako matka nastolatków, kiedy powtarzano mi to zdanie. 2qGUH.